Basit yer ve eşya adlarını, varlık bildiren kalıpları ve sıfatları kullanarak kendi evimizi sözlü ve yazılı olarak tanıtabiliriz.
Üyeler sınırsız test çözer, dersi dinler, Bir'e Bir ders alır ve ilerlemesini görür. Üye olmadan 20 dakika deneyebilirsin.
Oturma odası ve mutfak
Ev anlatırken önce odanın adını söyleyebiliriz. Japoncada “Bu oturma odasıdır.” demek için これは リビングです。 (Kore wa ribingu desu.) denir. “Bu mutfaktır.” cümlesi ise これは キッチンです。 (Kore wa kicchin desu.) şeklindedir. これ (kore) “bu” anlamına gelir; です (desu) ise kibar bir bildirme yapısıdır.
Bir eşyanın bulunduğunu anlatmak için あります (arimasu) kullanılır. Örneğin リビングに テーブルが あります。 (Ribingu ni teeburu ga arimasu.) “Oturma odasında masa var.” demektir. Mutfak için キッチンに れいぞうこが あります。 (Kicchin ni reizouko ga arimasu.) denebilir. Buradaki に (ni) eşyanın bulunduğu yeri, が (ga) ise var olan şeyi gösterir.
Örnek
Örnek konuşma: わたしの いえです。リビングに テーブルと いすが あります。キッチンに れいぞうこが あります。 (Watashi no ie desu. Ribingu ni teeburu to isu ga arimasu. Kicchin ni reizouko ga arimasu.) “Bu benim evim. Oturma odasında masa ve sandalye var. Mutfakta buzdolabı var.” Burada と (to) “ve” anlamındadır. Öğrenci kendi evine göre テレビ (terebi), ソファ (sofa) veya でんき (denki) kelimelerini de kullanabilir.
Yatak odası ve eşyalar
Yatak odası için しんしつ (shinshitsu) denir. Başlangıç düzeyinde odanın adını belirtmeden へや (heya) “oda” sözcüğü de kullanılabilir. “Odam küçük.” demek için わたしの へやは ちいさいです。 (Watashi no heya wa chiisai desu.) denir. ちいさい (chiisai) “küçük”, おおきい (ookii) “büyük”, あかるい (akarui) “aydınlık” anlamındadır.
Bir eşyanın yerini belirtmek için の (no) ve となり (tonari) gibi sözcüklerden yararlanırız. ベッドの となりに つくえが あります。 (Beddo no tonari ni tsukue ga arimasu.) “Yatağın yanında çalışma masası var.” anlamına gelir. ベッドの うえに ほんが あります。 (Beddo no ue ni hon ga arimasu.) ise “Yatağın üzerinde kitap var.” demektir. うえ (ue) “üst”, した (shita) “alt” anlamındadır.
Örnek
Yazma örneği: わたしの へやは あかるいです。ベッドと つくえが あります。つくえの うえに ほんが あります。 (Watashi no heya wa akarui desu. Beddo to tsukue ga arimasu. Tsukue no ue ni hon ga arimasu.) “Odam aydınlıktır. Yatak ve çalışma masası var. Masanın üzerinde kitap var.” Bu metin üç kısa cümleden oluşur; öğrenci önce odanın özelliğini, sonra eşyaları, son olarak da bir eşyanın yerini söylemiştir.
Banyo ve çamaşır alanı
Banyo için おふろば (ofuroba), tuvalet için トイレ (toire) denebilir. “Banyoda küvet var.” cümlesi おふろばに おふろが あります。 (Ofuroba ni ofuro ga arimasu.) şeklindedir. “Banyo temizdir.” demek için おふろばは きれいです。 (Ofuroba wa kirei desu.) kullanılabilir. Buradaki きれい (kirei) “temiz” veya bağlama göre “güzel” anlamına gelebilir.
Çamaşır alanını anlatırken せんたくき (sentakuki) “çamaşır makinesi”, タオル (taoru) “havlu” demektir. せんたくきは おふろばの となりです。 (Sentakuki wa ofuroba no tonari desu.) “Çamaşır makinesi banyonun yanındadır.” anlamına gelir. Konuşma sırasında eşyayı göstermek için これは タオルです。 (Kore wa taoru desu.) diyebiliriz. Yazarken her cümleyi kısa tutmak, A1 düzeyinde açık anlatım sağlar.
Örnek
Somut örnek: Bir öğrenci banyosunun fotoğrafına bakarak şöyle konuşabilir: ここは おふろばです。きれいです。おふろと せんたくきが あります。 (Koko wa ofuroba desu. Kirei desu. Ofuro to sentakuki ga arimasu.) “Burası banyodur. Temizdir. Küvet ve çamaşır makinesi vardır.” ここ (koko) “burası” demektir. Öğrenci, kendi evinde çamaşır makinesi başka bir yerdeyse konumu değiştirmelidir.
Giriş holü ve ayakkabılık
Japon evlerinin giriş bölümüne げんかん (genkan) denir. Eve girerken ayakkabılar genellikle bu bölümde çıkarılır. Ayakkabılık için くつばこ (kutsubako) kelimesi kullanılır. “Girişte ayakkabılık var.” cümlesi げんかんに くつばこが あります。 (Genkan ni kutsubako ga arimasu.) şeklindedir.
Bir yerin konumunu sormak için どこ (doko) kullanılır. くつは どこですか。 (Kutsu wa doko desu ka.) “Ayakkabılar nerede?” demektir. Cevap olarak くつばこの したです。 (Kutsubako no shita desu.) “Ayakkabılığın altındadır.” denebilir. くつ (kutsu) ayakkabı, した (shita) alt anlamındadır. Bu kalıp, öğrencinin hem konuşma hem de kısa yazma çalışması yapmasını sağlar.
Örnek
Kısa diyalog: げんかんに なにが ありますか。 (Genkan ni nani ga arimasu ka.) “Girişte ne var?” くつばこと かさが あります。 (Kutsubako to kasa ga arimasu.) “Ayakkabılık ve şemsiye var.” Burada かさ (kasa) “şemsiye” demektir. Öğrenci konuşurken gerçek girişine bakabilir ve かさ (kasa) yerine bildiği başka bir eşyanın adını söyleyebilir.
Balkon ve dışarıdaki alan
Balkon için ベランダ (beranda), bahçe için にわ (niwa) kelimeleri kullanılır. “Balkonda saksı bitkisi var.” cümlesi ベランダに はちうえが あります。 (Beranda ni hachiue ga arimasu.) şeklindedir. はちうえ (hachiue) saksıda yetiştirilen bitki anlamına gelir. Dışarıyı tanıtırken そと (soto) “dışarı”, き (ki) “ağaç” demektir.
Bir alanı sıfatla betimlemek için ひろいです (hiroi desu) “geniştir”, せまいです (semai desu) “dardır” denir. ベランダは ひろいです。 (Beranda wa hiroi desu.) “Balkon geniştir.” anlamındadır. Yazma çalışmasında öğrenci önce alanın adını, sonra görünüşünü, ardından oradaki eşyayı yazabilir. Böylece metin düzenli ve kolay anlaşılır olur.
Örnek
Çözümlü yazma örneği: Resimde balkon, bitki ve sandalye varsa uygun metin şudur: ここは ベランダです。ひろいです。はちうえと いすが あります。 (Koko wa beranda desu. Hiroi desu. Hachiue to isu ga arimasu.) “Burası balkondur. Geniştir. Saksıdaki bitki ve sandalye vardır.” Resimde bu eşyalar yoksa cümle ezberden kullanılmamalı, gözlenen eşyalara göre değiştirilmelidir.
Evi baştan sona tanıtma ve yazma
Kendi evimizi tanıtırken basit bir sıra izleyebiliriz: genel bilgi, odalar, eşyalar ve kişisel değerlendirme. Başlangıç cümlesi olarak わたしの いえは ちいさいです。 (Watashi no ie wa chiisai desu.) veya わたしの いえは おおきいです。 (Watashi no ie wa ookii desu.) kullanılabilir. Daha sonra リビングに テーブルが あります。 (Ribingu ni teeburu ga arimasu.) gibi yer ve eşya cümleleri eklenir.
Konuşmada bütün cümleleri aynı anda ezberlemek yerine küçük not kartları kullanmak daha yararlıdır. Öğrenci önce “Burası...” diyerek bölümü tanıtır, sonra iki eşya söyler ve bir sıfat ekler. Yazıda ise her cümleye nokta koymak ve aynı kalıbı gereksiz yere çok tekrar etmemek metni daha anlaşılır yapar. Bu düzeyde amaç uzun ve karmaşık cümleler kurmak değil, ev hakkında anlaşılır bilgi vermektir.
Örnek
Bütünsel örnek: わたしの いえです。リビングと キッチンが あります。リビングに ソファと テーブルが あります。ベッドの へやは あかるいです。おふろばの となりに せんたくきが あります。げんかんに くつばこが あります。ベランダに はちうえが あります。 (Watashi no ie desu. Ribingu to kicchin ga arimasu. Ribingu ni sofa to teeburu ga arimasu. Beddo no heya wa akarui desu. Ofuroba no tonari ni sentakuki ga arimasu. Genkan ni kutsubako ga arimasu. Beranda ni hachiue ga arimasu.) “Bu benim evim. Oturma odası ve mutfak var. Oturma odasında kanepe ve masa var. Yatak odası aydınlık. Banyonun yanında çamaşır makinesi var. Girişte ayakkabılık var. Balkonda saksı bitkisi var.”
Sık yapılan yanlışlar
- Yanlış: Türkçedeki “var” sözcüğü gibi Japoncada da bütün durumlarda aynı fiil kullanılır. Doğrusu: Eşya ve cansız varlıklar için あります (arimasu) kullanılır. İnsanlar ve hayvanlar için daha sonra います (imasu) öğrenilir; bu iki yapı karıştırılmamalıdır.
- Yanlış: “Odamda masa var.” cümlesinde oda sözcüğünden sonra doğrudan は (wa) gelmelidir. Doğrusu: Varlık bildiren temel kalıp へやに つくえが あります。 (Heya ni tsukue ga arimasu.) şeklindedir. Burada に (ni) yer, が (ga) bulunan eşya için kullanılır.
- Yanlış: Japonca cümlede kelimeler Türkçedeki sırayla yazılır ve her kelime ayrı ayrı çevrilir. Doğrusu: Japonca kalıplar bütün olarak öğrenilmelidir. リビングに テーブルが あります。 (Ribingu ni teeburu ga arimasu.) cümlesi kelime kelime değil, “Oturma odasında masa var.” anlamıyla kullanılmalıdır.
- Yanlış: Hep いえ (ie) sözcüğü kullanılmalı; うち (uchi) ile いえ (ie) tamamen farklı şeylerdir. Doğrusu: A1 düzeyinde ev anlamında いえ (ie) kullanmak uygundur. うち (uchi) de kişinin kendi evi veya hanesi için günlük konuşmada kullanılabilir; ancak başlangıçta tek bir temel sözcükle tutarlı olmak daha kolaydır.
Bir adım ileri
Bir üst sınıfta öğrenciler evlerini yalnızca eşya listesiyle değil, odaların konumlarını ve günlük etkinlikleri anlatarak tanıtacaktır. Örneğin bir odada ne yaptığını, bir eşyanın kime ait olduğunu ve iki alanı karşılaştırmayı öğrenebilir. Kana bilgisi geliştikçe daha fazla Japonca sözcük okunacak; kanji ise kademeli olarak eklenecektir. Ayrıca kısa e-posta, ev ilanı ve misafir ağırlama diyalogları yazma çalışmaları yapılabilir.
Özet
Ev betimlemede oda adları, eşya adları, あります (arimasu) kalıbı ve temel sıfatlar kullanılır. Öğrenci, girişten balkona kadar evinin farklı bölümlerini kısa cümlelerle anlatabilir ve yazabilir. En iyi sonuç için önce resmi gözlemlemek, sonra kalıbı seçmek ve son olarak kendi evine uygun cümle kurmak gerekir.